Overal lees je het: rust ik belangrijk. Na een dag met veel snelheid, is het vandaag tijd voor relatieve rust en morgen complete rust.
Niet dat ik het echt nodig heb, maar volgens ‘mijn schema’ is het vandaag tijd voor een herstelloop. Een herstelloop mag niet te lang zijn en moet heel rustig zijn. Het nut hiervan?
Deze laatste weken voor de marathon houd ik mij zo goed mogelijk aan het schema dat ik haalde uit een boek van Paul van den Bosch. Ik loop mijn herstelloop tijdens mijn middagpauze en kies voor mijn oud-getrouwe parcours Sequoia(-). Dit is misschien iets langer dan de voorgestelde 6K, maar ik zal mij dit keer wel aan de trage snelheid houden.
De cijfers spreken voor zich; ik heb me gehouden aan een rustig loopje. 5’17” min/km is toch wel rustig genoeg. Een gemiddeld vermogen van 237W is hiervan ook wel een bewijs, net als de gemiddelde hartslag van 130 hs/min. Lopen onder de 130 hs/min blijft nog steeds heel moeilijk. Hiervoor heb ik waarschijnlijk nog te weinig duurkilometers op de teller.
Na afloop zie ik toch wel het nut in van een herstelloop. Na de verkwikkende douche voel ik me echt ontspannen. De vermoeidheid is effectief helemaal verdwenen. Anderzijds zijn deze 8K misschien toch wel teveel als herstel. Een half uurtje lopen is toch voldoende hiervoor.
Morgen is het complete rust. Overmorgen, donderdag, is het dan weer tijd voor een tempoduurloop.
