Categorie archieven: Nuchter

My way to Chicago (week 2/12)

De 30km lange leegloop of ‘Glycogen depleted run’ van gisteren is vrij goed verteerd en viel zelfs beter mee dan gevreesd. We kunnen dus zonder problemen een nieuwe, de tweede, week aanvatten.

Maandag 29/07 (DL 12k)

We week starten, doen we met een rustige duurloop van 12km. De enige opties zijn nog langs waar en wanneer exact. De middagpauze is hiervoor geschikt en dus vertrek ik vanop mijn werk en loop traditiegetrouw richting Sportkot. Dit keer probeer ik toch eens niet langs de Dijle te lopen en kies na 5k, net achter de tunnel onder de E40 links i.p.v. rechts. Deze weg brengt me richting Heverlee langs de spoorweg.
Dit rondje is iets te kort en breid ik er nog een lusje aan wat me wel op 13k brengt. Iets te veel, maar het bleef rustig vandaag en dan zal het wel geen kwaad kunnen zeker?
StravaGarmin – Runalyze

Dinsdag 30/07 (DL 12k + str)

Als je 7/7 loopt zin de duurloopjes de relatieve rustdagen. Vandaag is weer zo’n dagje. Dit keer loop ik nog maar eens tijdens de middag en dus via Sportkot en Arenberg richting tunnel E40. Dit keer draai ik wel rechts tot de horloge 6km aanduidt en ik rechtsomkeer moet maken. Het stuk voorbij de E40, zowel heen als terug, verhoog ik een beetje de cadans, maar hiermee ook ongewild mijn paslengte. Ik loop daarmee iets sneller, zonder het echt te willen.
Bij aankomst loop ik nog even door naar het stadspark om het rechte stuk richting Hooverplein te gebruiken om vier versnellingen uit te voeren.
Strava GarminRunalyze

Woensdag

Na enkele duurloopjes is het vandaag weer ‘afzien’ geblazen met een intervaltraining bestaande uit 4 maal 2000m aan een vrij hoog tempo (3’45”-3’35”) en met korte rustpauzes (90″).
Deze training doe ik wel ’s avonds en liefst nog samen met de Brokkenlopers van DCLA in het provinciaal domein van Kessel-Lo. Tot mijn verrassing wil Tobi meegaan en zijn training koppelen aan de mijne. Hij loopt telkens de eerste 1000m van mijn snelle stukken. Hiermee heeft hij wel langere pauzes (3’45″+90″). Van thuis uit vertrekken (Tobi met fiets) heb ik al 4km opwarming achter de rug. De laatste km, inclusief enkele korte versnellingen, doen we samen om aansluitend de eerste sessie te starten. 3’33” doen we samen over de eerste km. Tobi mag stoppen; ik draaf door om de tweede kilometer af te leggen in 3’39”. Die 90″ vliegen voorbij en we vertrekken nu in omgekeerde richting voor de twee herhaling (3’40” en 3’43”). Het wordt er zeker niet gemakkelijker op, maar we zijn dan ook al halfweg.
Ook bij de derde sessie blijft Tobi goed volgen tijdens de eerste 1000m in 3’45”. De laatste sessie voelt echt zwaar. De benen worden al zwaar na 300m, maar toch lukt het nog om deze af te leggen in 3’43” en 3’47”. Limiet werd hiermee net bereikt. Een geslaagde training dus. Nu rustig naar huis lopen.
StravaGarminRunalyze

Donderdag

De training van gisteren laat toch wel wat sporen achter. Na een korter nachtje voel ik me vandaag toch echt wel moe. Ik stel het 12k duurloopje alvast uit tot na het werk en dus niet tijdens de lunchpauze.
Zelfs na het werk blijft de goesting wat achter. Luisteren naar het lichaam zou hier kunnen betekenen om een dagje over te slaan. Toch kleed ik mij om en vertrek voor een rustige training. Om toch wat afwisseling te brengen, kies ik een variatie op een reeds veelgelopen omloop. Ondanks het grijze weer is het vrij warm e staat er heel wat NW-wind. De eerste kilometers gaan effectief vrij stroef, maar gelukkig komen de spieren na een tijdje toch wat los.
Ondanks het nieuwe stuk, blijft dit een saaie training. Hopelijk morgen beter.
Strava GarminRunalyze

Vrijdag

De meesten zouden zeggen:”Eindelijk vrijdag!”, maar ik denk meer aan de training van vanavond en twijfel tot net voor het vertrek waar en hoe ik deze tempoblokken (2x5000m) zou lopen. De twee opties zijn: op mijn eentje zoals twee weken geleden richting Horst of samen met de collega-Brokkenlopers langs de vrijdagse zomertoer. Uiteindelijk laat ik me vergelijken door het sociale en kies toch voor de Zomertoer. Mede het lichte gebrek aan goesting heeft deze keuze bepaald. Bovendien zijn er twee brokkenlopers (A. en A.) die me zelfs willen vergezellen. Beter had ik het niet kunnen hopen.
Om 18.15u vertrekken we al pratend aan een rustig tempo. Na 5k, net aan het begin van de Prinsendreef, verhogen we het tempo naar de geplande 3’55” min/km, tenminste gemiddeld: bergaf wat sneller, bergop wat trager. Mede dankzij het kopwerk van A. lopen we met zijn drieën de 5k in minder dan 24min. Opzet geslaagd.
Na een 4 min duurlooptempo begin ik aan mijn tweede blok tot opnieuw aan DCLA, alleen dit keer. Toch slaag ik in mijn doel om rond de 3’55” te blijven.
Zelfs het uitlopen op de piste blijft zwaar aanvoelen. Duidelijk een bewijs dat ik niet veel reserve meer had.
Strava GarminRunalyze

Zaterdag

Vandaag is het echt wel een herstelloop i.p.v. duurloop en daarmee heb ik zo goed als alles gezegd. Ik kies er zelfs voor om het parcours te lopen waarmee het min of meer begonnen is en dat ik van D. op Strava had ‘gepikt’. Met enkel een koffie maak ik er wel een vetloopje van.
Strava Garmin Runalyze

Zondag

Op zondag staat er steevast een langere loop gepland. Vandaag is het een easy-versie, zijnde 22k easy pace. Om op het einde geen te zware helling te moeten verwerken, start ik vandaag aan de parking van Pellenberg-kliniek. Van daaruit loop ik richting Binkom, kerkom, Boutersem en dit langs grote en kleine wegen en zelfs met een groot deel onverharde wegen. Spijtig genoeg liggen er iets te veel keien op die paden waardoor het echt wel uitkijken is waar de voeten terecht komen. Ondanks de wind zijn er toch wel stroken waar het te warm aanvoelt.
Met deze duurloop sluiten we de week af met 107km op de teller.
Strava GarminRunalyze

Met deze langere duurloop komt mijn weektotaal op 107km.

Overzicht deze week:

Maandag: 12k duurloop
Dinsdag: 12k duurloop + strides
Woensdag: Interval 4 x 2000 @3:40-3:45
Donderdag: 13k duurloop
Vrijdag: Interval 2 x 5000 @3:55
Zaterdag: 11k duurloop
Zondag: LSD 22k

My Way to Chicago (Week 1/12)

Na twee marathons (Boston en Great Breweries) en de 20km van Brussel binnen een tijdspanne van vijf weken werd er de afgelopen maanden vooral aan de basis gewerkt.

Sinds 21 juli zijn we op 12 weken van mijn volgende marathon en vangt de specifieke marathonvoorbereiding aan. Benieuwd of we een jaar na mijn PR in Berlijn nog kunnen verbeteren.

In tegenstelling tot de voorbereidingen van de vorige marathons laat ik me dit keer bijstaan door een coach, meerbepaald een coaching community: RunnersConnect. Ondanks de taal (Engels), de afstand en gebruikte technologie (Internet) doe ik alsof ze naast me staan. Ik heb nog nooit zo overtuigd een trainingsschema gevolgd.

Deze week staan er drie trainingen op het programma. Woensdag moet er een intervaltraining (10 x 800m) afgewerkt worden en in het weekend een gecombineerde twee-daagse-training.
Door de zomerse omstandigheden is het soms wat zoeken op welk moment van de dag ik de trainingen doe. Ik ben helemaal geen ochtendmens en het is daardoor niet ideaal om ’s ochtends te lopen.

Maandag

Duurloopje 11k

Dinsdag

Duurloopje 11k + str

Woensdag

Deze woensdag laat het warme weer me geen keuze. Het moet ’s morgens en wel liefst zo vroeg mogelijk. Een uur vroeger dan normaal loopt de wekker af en na een licht ontbijt en een koffie rijd ik richting Sportkot. In het bos, voorbij het Arenbergkasteel, heb ik een beschut stukje van 800m gevonden om deze training af te werken.
Net voorbij het gebouw De Nayer voel ik dat mijn darmen te actief geweest zijn en moet ik terugkeren en hopen dat het gebouw (en vooral de toiletten) open zijn. Gelukkig! Ze zijn open, weliswaar nog geen licht, maar de druk is van de ketel.
De zon zit nog laag en het grootste deel van de piste ligt nog in de schaduw, dus werk ik deze training hier af.

Door het warme weer beperk ik me tot drie kilometer lichte warming up en nog twee rondjes op de piste met korte versnellingen om de heupflexibiliteit toch al wat te stimuleren. Tijd om eraan te beginnen.

De eerste drie 800m met minder dan 1 minuut pauze worden afgelegd 2’54” (tempo 3’35” min/km). Voor de twee volgende heb ik al 2’55” nodig. Het wordt dan ook steeds zwaarder, maar ik blijf nog steeds onder het tempo van 3’40” min/km.
De maag begint weer van zich te laten horen, maar ik probeer om de volgende vijf 800tjes nog af te leggen. De twee volgende lukken nog in 2’57”, maar de voor de achtste heb ik al 2’59” nodig en tijd om te rusten is er niet echt. Doorlopen richting sanitair is de enige optie.
Na het korte, maar noodzakelijke toiletbezoek, leg ik de laatste twee dubbele ronden (volg je nog?) af in 2’58” en 2’56”.

Intussen is het al aardig warm geworden en ben ik toch blij dat ik nu kan uitlopen. Een kwartier later ben ik klaar voor een verfrissende douche en kan mijn werkdag beginnen.

Donderdag

Na een training zoals gisteren is het eerder herstel- dan duurloop. Gelukkig heb ik niet te veel ‘gevolgen’ van de training en kan de 11k vlot lopen. Ondanks het vrij vroege uur, 7:30u, is het toch al 25°C.

Vrijdag

In tegenstelling tot andere weken staat er op deze vrijdag ook een rustig duurloopje gepland, weliswaar in voorbereiding van wat me dit weekend te wachten staat. Ik kan me moeilijk inhouden en las in het midden van de duurloop een kleine tempoverhoging in, zonder te overdrijven natuurlijk.

Zaterdag

Vandaag staat er een tempoloop op het programma met een specifiek doel: de glycogeenvoorraad opgebruiken. De buienradar zal bepalen wanneer ik deze training afwerk. Net na de middag is er voldoende tijd om tussen twee buien door te lopen. Na 2km inlopen schakel ik een tempo hoger (4’00”-4’30″min/km) en dit voor 12km. Dat zou voldoende moeten zijn om de voorraden in mijn spieren en lever verbruikt te hebben. Daarna loop ik natuurlijk opnieuw 2km rustig als herstel. Uiteindelijk, met hoge vochtigheid en meer dan voldoende wind, loop ik de 12km in net geen 51min (gemiddeld 4’14” min/km).

Zondag

De zondagse duurloop van 30km wordt vandaag gelopen zonder ontbijt, nuchter dus. Na de tempoloop van gisteren heb ik natuurlijk wel nog gegeten, maar in principe heeft mijn lichaam wel een tekort aan koolhydraten of glycogeen om deze inspanning te voeden. Bovendien moet er op het einde van deze langeduurloop een stuk sneller gelopen worden. Ik start met de nodige nervositeit aan deze training. Om de hellingen te vermijden rijd ik eerst richting vaart om zo de volledige afstand langs het water af te werken. Dit keer bepaalt niet de buienradar het startmoment, maar vertrek ik een niet veel na het opstaan.
30km lopen langs de vaart is niet echt iets om naar uit te kijken en op een grijze dag zoals vandaag, nog veel minder. Laten we maar beginnen met de eerste 22km rustig lopen. Net voor me vertrekt er nog iemand en na een tijdje haal ik hem (Danny) toch in en op die manier loop ik toch voor een bepaalde tijd niet alleen. Het grootste stuk loop ik rustig (zowel snelheid als omgeving) en word af en toe geprikkeld door een fietser of door mijn horloge die telkens piept bij het afronden van een kilometer.
Een kilometer voorbij het sas van Kampenhout neem ik mijn enige bocht en loop de hele weg terug richting Leuven. Nu wordt het aftellen tot aan Café Maritiem, want ik heb er voor gekozen -door het nauwgezet kiezen van mijn keerpunt- om net achter het stukje kassei te beginnen aan de 5k tempo met doeltempo 3’55” of sneller. 3’55”? Dat is echt wel snel; dat haal ik toch nooit na 22km en met een lege maag en dito spieren?
Verrassend genoeg piept de horloge de eerste keer na 3’56”, niet veel te traag dus. Net hierdoor denk ik dat het niet te moeilijk wordt, maar het volgende kilometer-signaal komt pas na 4’00”. In dit stuk liggen wel de twee omleidingen rond de draaikom en rond Cargill. Toch moet er een tandje bijgestoken worden. Gelukkig is de Garmin Forerunner 945 beter in de tempoaanduidingen dan zijn voorganger en kan ik goed volgen aan welk tempo ik loop. De drie volgende kilometers loop ik wel snel genoeg: 3’54”, 3’50” en 3’52”. Al deed ik de laatste kilometer nog zo mijn best, ik had 3’52” nodig om de kilometer af te leggen.
Na omschakeling naar rustig duurlooptempo zakt de hartslag toch relatief snel en begin ik al te genieten van deze training, waar ik toch wel enkele dagen ‘schrik’ van had.

Met deze langere duurloop komt mijn weektotaal op 107km.

Overzicht deze week:

Maandag: 11k duurloop
Dinsdag: 11k duurloop + strides
Woensdag:: interval 10 x 800 @3:35-3:45
Donderdag: 11k duurloop
Vrijdag: 11k duurloop + strides
Zaterdag: Tempoloop (2-2@4:00-4:30-2)
Zondag: LSD 30k met 22-27@3:55

Citytrip Londen, dus lopen in Hyde park (deel 2)

Mooie liedjes duren niet lang en vandaag is het al de laatste dag van onze city-trip naar Londen. Toch nog eerst een nuchtere ochtendloop door Hyde park alvorens de koffers terug in te pakken.

Op deze zondagmorgen sta ik weer vroeger op dan mijn kamer-genoten en vertrek in stilte voor een nuchtere duurloop. Het is dit keer een druilige ochtend, gevolgd door gietende regen. Wat kan er nu typischer zijn dan lopen in Hyde Park door de gietende regen?

Dit keer gebruik ik mijn oriëntatievermogen om zonder begeleiding van mijn horloge naar Hyde Park te lopen. Ook dit keer loop ik via de noordrand tot aan de oostrand. Daarna volg ik de vijver (The Serpentine) die centraal in Hyde Park ligt. Zonder het zelf goed te beseffen blijf ik deze volgen, ook al was ik helemaal te noorden. Door de hevige regenval had ik geen besef meer wat noord en zuid was en dit keer liep ik dus al opnieuw oostwaarts, terwijl ik nog steeds ervan uitging dat ik westwaarts liep. Gelukkig was ik in het oosten al geweest en herkende ik dat ik nu opnieuw op het verste punt aangekomen was.

Er zat dus niets anders op dan opnieuw in de goede richting verder te lopen. Als ik voor de derde keer (op één dag) de noordrand van de vijver passeer, kies ik voor een route naar het centrum van Kensington Gardens om het standbeeld van de fysicus Watts te bekijken. Na 13,5K ben ik terug aan de zuidwest-corner om verder richting hotel te lopen. Ik vind dat ik vandaag nog wat extra kilometers kan gebruiken en loop dan eens op en af The Board Walk. Door wind, regen en vooral door het hoogteverschil wordt dit nog een pittig gedeelte van de nochtans semi-rustige, maar natte, duurloop.

Na iets meer dan 15K verlaat ik dan Hyde Park richting hotel. Helemaal doorweekt van regen en zweet bereik ik de hotelkamer en is het ook voor de andere tijd om zich klaar te maken voor een laatste dagje Londen.

        

Citytrip Londen, dus lopen in Hyde park

Het is krokusverlof en we gaan er met de kids eens even tussenuit. London, here we come!

Na vele jaren erover te spreken, is de reis naar Londen eindelijk geboekt en zijn de valiezen gemaakt. De loopschoenen zitten er natuurlijk ook in. We gaan maar enkele dagen, maar ik hoop toch om minstens één keer de loopschoenen aan te trekken en te gaan lopen in Hyde Park.

De eerste ochtend in Londen zet ik mijn wekker iets vroeger en op nuchter maag vertrek ik in alle stilte uit de hotelkamer. De avond voordien had ik een weg geprogrammeerd om toch niet verkeerd te lopen. Een parcours op de horloge bestaat enkel uit lijnen zonder richting. Te veel lijnen die mekaar kruisen of in elkaars buurt liggen, zorgen alleen maar voor verwarring.

Ik loop in ieder geval via het kleine Holland Park en Notting Hill (Gate) naar het wereldberoemde Hyde park. In Hyde park probeer ik zoveel mogelijk te zien en loop dan ook tot aan de oostelijke kant, aan park Lane. Bij het terugkeren valt pas op hoe dit park is aangepast voor lopers. Je vindt er zowel asfaltwegen als onverharde wegen, exclusief voor lopers. Fietsen zijn echt niet toegelaten. Het valt me achteraf pas echt op hoe populair het lopen hier is via Strava Flybys en door het aantal segmenten dat hier dagelijks gelopen wordt. Indrukwekkend!

Na 11K kom ik terug aan de zuidwest hoek en kan dan teruglopen richting hotel. De private road tussen Kensington Palace en Palace Green wil ik toch nog zien en ik loop hierlangs. Via de volgende laan keer ik dan terug naar het zuiden om langs de grote weg (Kensigton High Street en Hammersmidt Road) opnieuw het hotel op te zoeken.

Voor 9u, maar toch met 15K op de teller, kom ik terug op de kamer en kan me samen met de rest klaarmaken voor het ontbijt. Ondanks de stramme spieren heeft het me toch deugd gedaan om hier ’s morgens te kunnen lopen.

        

Nog maar eens een rechte nuchtere ochtendloop

We zijn aan zee en dat moet iedereen geweten hebben. Ondanks ik niet op het strand loop, blijf ik toch op de dijk lopen waardoor er weinig bochten te zien zijn.

Voor de vierde keer blijf ik iets minder lang in bed liggen en trek voor het ontbijt mijn loopschoenen aan. Gelukkig ben ik op verlof en moet dus niet extra vroeg opstaan voor een nuchtere ochtendloop. Iedereen slaapt wat langer en ontbijt heel wat later. Toch blijven de pijnlijke knieën voor ongerustheid zorgen.

Vandaag is dat niet anders. In plaats van één dag over te slagen, heb ik nu een dag langer gewacht. Afgelopen zondag liep ik vrij intensief en daardoor lastte ik een extra rustdag in. Toch blijven de knieën al pijnlijk aanvoelen als ik van de achtste verdieping met de trap naar beneden ga. Toch wil ik niet helemaal blijven stilzitten. Ik zal het het wel wat rustiger aan doen. Het komende weekend staat er een wedstrijd op de kalender en die zou ik toch wel willen lopen. Het is dan ook de derde manche van de marathon van Lubbeek.

Dit keer is er niet echt sprake van kop- of rugwind, maar eerder van zijwind. De wind waait dit keer vanuit het binnenland. Het wordt dan ook een extreem warme dag en zelfs voor 9u is het al behoorlijk warm. Zelfs met enkel een singlet zal het zweten worden. Ik houd de snelheid binnen de perken, maar loop toch aan een hartslag in de buurt van de 140 hs/min. De snelheid die ik daarbij kan halen bedraagt 12,3 km/u. Deze snelheid zou een eindtijd van de marathon opleveren van 3u27′, maar dan mag er geen verzwakking komen de laatste 10K.

Tijdens het lopen blijft dit door mijn gedachten spelen: “Hoe kan ik blijven lopen, zonder de pijn in de knieën te verergeren?” Er blijven slechts twee maanden tussen nu en de volgende marathon. Mag ik deze rustige duurlopen nog blijven doen? Mag ik af en toe nog een jogging/stratenloop doen? Zou elke dag ijs leggen het probleem verhelpen? Intussen loop ik verder richting Casino van Middelkerke. Na 5K twijfel ik even om terug te keren en zo de loop in te korten tot 10K. Toch blijf ik aan hetzelfde tempo verder lopen en maak mijn rondje rond het ronde marktplein voor het bewuste casino.

De terugweg richting Oostende brengt weinig nieuws aan het licht. Ik blijf dit tempo aanhouden. De versnelling die ik de vorige keren tijdens de voorlaatste kilometer deed, laat ik vandaag ook achterwege. Ik blijf de snelheid van 12,5 km/u aanhouden, ook al heb ik er een hartslag van net boven de 150 hs/min voor nodig. Dit zou echt lager moeten. Het doel wordt toch om deze snelheid te kunnen lopen aan een lagere hartslag, liefst zelfs niet boven de 140 hs/min. Hiervoor moet ik nog veel langere duurlopen doen.

Movescount_logo     strava

Nuchtere ochtendloop met versnelling

Twee dagen na mijn eerste ochtendloop is het opnieuw tijd voor een vetloopje aan zee. Bij gebrek aan inspiratie kies ik voor hetzelfde parcours en afstand, zijnde van Oostende naar Middelkerke en terug.

Deze loop is quasi identiek aan de vorige. Ik draag exact dezelfde kledij, loop exact hetzelfde weg en afstand en dit zelfs op hetzelfde moment van de dag. Toch is deze loop verschillend van de vorige. In plaats van met rugwind te vertrekken, moet ik dit keer met tegenwind vertrekken. Het goede gevoel van de lage hartslag aan mijn normale snelheid heb ik dit keer spijtig genoeg niet.

Ondanks de tegenwind kan ik toch zonder te forceren een snelheid aanhouden van boven de 12 km/u. De hartslag die ikhiervoor nodig heb, bedraagt 140-150 hs/min. Dit is weer veel te snel als vetloopje. Om een goede vetverbrandingsloop te doen, zou je hartslag toch wel een pak lager moeten liggen. Het blijft voor mij heel moeilijk om trager te lopen. Ik blijf duidelijk zitten met de idee-fixe dat trainen altijd intensief moet zijn.

Een mens is nooit te oud om fouten te maken. Niet alleen het te snel of te intensief lopen, is fout. De grotere fout die ik maak, is dat ik blijf lopen met pijnlijke knieën. De kniepijn van de afgelopen dagen blijft de kop op steken. Het is niet alleen de patellapees die aan beide knieën pijn doet; ook rond de knie is er pijn voelbaar. Het zal de komende dagen en weken  zoeken zijn naar een evenwicht tussen blijven trainen en de knieën de nodige rust geven.

De terugweg kan ik lopen met de wind in de rug. Door het windvoordeel kan ik nu blijven lopen aan 13 km/u, met een bijhorende hartslag van vooraan in de 150 hs/min. Vandaag kies ik er ook weer voor om de 12de km te versnellen. Het lukt me dan ook om (met wat windvoordeel) deze kilometer af te leggen in 3’55”. De laatste kilometer blijf ik gebruiken als cooling down.

Het is een mooie loop, alleen spijtig van die knieproblemen.

Movescount_logo     strava