Alle berichten van Werner

Deze maandag wordt de lunchbreak opnieuw sportief ingevuld. Ondanks de regen trekken we de sportschoenen en extra regenvestje aan. Door verscheidene omstandigheden vertrekken we iets vroeger (11:30u) en zijn we maar met zijn tweeën.

Met twee betekent ook dat we enkel onderling het tempo bepalen. Bij het vertrek regent het heel lichtjes en koud is het zeker niet. Het heeft dus geen zin om er direct in te vliegen om warm te krijgen. Wat onmiddellijk opvalt is de rust. Enkel alleen het feit dat we net voor het magische middaguur vertrekken, betekent dat er veel minder mensen op straat zijn. De eerste kilometers lopen we vrij rustig. Deze moeten gelopen worden deels in de binnenstad op de voetpaden, tussen fietsers en wandelaars, als bij het kruisen van enkele wegen.

Vanaf het Dijlepad hebben we van het voorgaande geen last meer en kan er op het lopen geconcentreerd worden. Het loopt dan ook veel ontspannender, zelfs als je, zoals vandaag, een weg moet zoeken om zoveel mogelijk plassen te ontwijken. De snelheid bedraagt dan ook vlot de 12,5 km/u (4’47” min/km). In plaats van rechts te draaien zodat we ons vertrouwde Sequoia-parcours volgen, lopen we rechtdoor richting de spoorweg.

Net voor de tunnel onder de E40 worden we ingehaald. Zonder het echt te beseffen lopen we zelf ook wat sneller. Net voorbij de tunnel ligt het zwaarste stuk met enkele korte steile stukjes, om nog te zwijgen van het stuk langs de spoorweg. Toch blijven we hier een mooie snelheid houden. De snelheid gaat zelfs nog hoger liggen in de weg terug richting Heverlee. Hier lopen we enkele kilometers boven de 13km/u.

Vanaf het kasteel van Arenberg lopen we dezelfde weg als heengaan. Dit keer blijft de snelheid gemiddeld toch steeds boven de 12 km/u liggen. Ondanks de verkoelende regen, was het echt wel warm genoeg en vond het zweet meer dan gewenst zijn weg naar buiten. Dit zijn mooie tempoloopjes die deugd doen. Ik blijf dit leuker vinden dan de echte rustige duurlopen, maar die blijven wel noodzakelijk.

Duurloop, Lopen, Sport

Een echt rustige duurloop, eindelijk

23 mei 2016 Werner Een reactie plaatsen

Dinsdag, tweede dag van de week en ook tweede loopsessie van de week. Met enkele collega’s wordt er deze middag weer gelopen. Het wordt zelfs een volledige bosloop. We rijden eerst naar onze startplaats en kunnen dan zonder hinder van voetgangers, fietsers, auto’s, … van start gaan.

Het gekende vierkant in heverleebos staat geprogrammeerd. Om met iedereen rekening te houden, besluiten we met drie te vertrekken en ook samen te blijven tot het einde. Het tempo zal vandaag dus iets trager liggen dan ‘normaal’. Dit wordt dus een duurloop zoals het eigenlijk altijd zou moeten.

De eerste kilometers lopen dan ook vrij vlot voor iedereen. Ik probeer niet te veel naar mijn hartslag te kijken en me te concentreren op het gevoel. Kan ik op die manier mijn hartslag beter onder controle houden en snel vaststellen wanneer deze de hoogte zou ingaan? Ook na controle achteraf blijkt de hartslag zich redelijk goed gedragen te hebben. Op de korte helling, tussen km 2 en 3, gaat hij toch wel iets sneller kloppen, maar het blijft binnen de perken. Met een piekje van amper 30″ boven de 140 hs/min kan ik best leven.

De volgende vlakke kilometers lopen we vrij constant. Er moet wel goed uitgekeken worden voor de plassen. Op sommige stukken is het echt helemaal langs de kant lopen, mooi achter elkaar. De weg richting kapel kan er terug vlot gelopen worden. Tijdens de afdaling zakt mijn hartslag nog. Nu ben ik helemaal klaar voor dé inspanning van de dag: de Poggio. Dit keer blijf ik heel rustig lopen en concentreer me vooral op het rustige tempo en mijn ademhaling. Hierdoor kan ik mijn hartslag nog goed binnen de perken houden. In alle PR’s wordt er weinig rekening gehouden met de hartslag. Ik veronderstel dat het de eerste keer is dat ik vlot naar bovenloop met een hartslag van 155 hs/min.

Vanaf de top is het nog 3,5 km. Deze worden opnieuw rustig gelopen met een hartslag van om en bij de 130 s/min. Dit zijn, voor mij, de ideale waarden van een duurloop. Dit is wat ik meer zou moeten doen, maar dan iets langer.

Duurloop, Lopen, Sport

Lange duurloop met bezoek aan ‘Dag sportclubs’

21 mei 2016 Werner Een reactie plaatsen

Dit weekend valt, uitzonderlijk, mijn langere duurloop op zaterdag. Hierdoor heb ik gepast voor de vrijdagse DCLA-duurloop of tegenwoordig eerder de brokkenlopers-tempoloop. In voorbereiding van de Great Breweries doe ik eerder duurloop-trainingen en minder snelheid en intervallen. De komende weken gaat dat niet anders zijn.

Vandaag is het dan ook de beste, lees: warmste, dag van de week. Er moet dan ook gedronken worden tijdens een langere duurloop. De kinderen gaan in Lubbeek naar de ‘Dag van de sportclubs’. Zij nemen niet alleen voor hen een drankje mee, zij steken ook voor mij een flesje drank in hun rugzak. Intussen teken ik een mooi parcours uit en zorg dat ik ‘dorst’ heb als ik aan hun rugzak aankom.

Mijn parcours loopt de eerste kilometers langs vertrouwde wegen richting het kasteel van Horst. Dit houdt dus in dat er toch wat moet geklommen worden, maar dat er ook afdalingen inzitten. Bovendien ken ik die weg zeer goed en kan ik mij concentreren op het lopen zelf en niet in het zoeken naar de juiste weg. Ondanks de rugwind blijft mijn hartslag rond de 140 hs/min. In ieder geval, het lopen gaat goed en ik verveel me niet. Opeens komen er meerdere politiemoto’s aangereden die iedereen aan de kant laten zetten. Dit was niet voor één of andere wielerwedstrijd, maar voor honderden moto’s die deelnamen aan het mototreffen van de 15 Wing uit Melsbroek. Indrukwekkende groep moto’s. Het gaf me meerdere minuten afleiding.

Na het oversteken van de weg naar Aarschot kwam ik op nieuw terrein. Hier ben ik nog nooit eerder geweest, althans niet op de kleine wegen. Gelukkig stond het parcours mooi uitgetekend op mijn GPS-horloge. Zo zie je maar waarvoor een Suunto Ambit3 Peak al niet goed voor is. De kleine wegen zijn goed gekozen om het drukke verkeer te vermijden, maar zorgen wel voor veel hoogtemeters. Bovendien loop ik intussen in zuidelijke en in zuidwestelijke richting en laat nu dat juist de richting zijn waar ook de felle wind van komt. Het zijn dan ook heel lastige kilometers richting Lubbeek. Ik hoop dat ik daar mijn bevoorrading snel terugvind.

De terreinen waar de gemeentelijke activiteit plaatsvind, heb ik snel gevonden, maar van Tibo en Tobi is er geen sprake. Gelukkig voor mij zie ik snel hun rugzak liggen en kan ik eindelijk iets drinken. Wat de oorzaak is, weet ik niet, maar echt fris voel ik mij niet. Ik heb intussen 16km gelopen en ben echt wel moe. Hopelijk is dit een wonderdrankje en kan ik zo dadelijk mijn tocht helemaal uitgerust verder zetten. Met het flesje in de hand ga ik op zoek naar T&T, maar tevergeefs, ze zijn onvindbaar. Na een kwartiertje zet ik mijn weg verder, maar nog steeds met zware benen.

Richting Pellenberg word ik onmiddellijk geconfronteerd met nog meer stijgende hoogtemeters. Ik besluit dan ook om niet al te veel omweg te doen en een iets kortere weg richting huis te nemen dan oorspronkelijk gepland. Zelfs met deze zware benen kan ik nog een redelijke snelheid aanhouden. Tijdens de weg naar Pellenberg rond de 11,5 km/u, maar vanaf daar tot thuis, nog 5K, blijft de snelheid toch wel in de buurt van de 12 km/u liggen. Dit vraagt wel de nodige inspanningen. Ik ben dan ook uitgeput als ik thuis aankom. Het kan een zware duurloop genoemd worden.

Lag dit aan het weer of aan mijn slechte conditie? In ieder geval, ik hoop dat dit de komende weken nog veel verbetert.

Duurloop, Lopen, Sport, Training

Heverleebos duurloop

19 mei 2016 Werner Een reactie plaatsen

Op donderdag houd ik meestal een rustdag. Na een intervaltraining is het best om mijn lichaam de nodige rust te geven. Gisteren heb ik deze training niet gedaan en dus mag/moet er vandaag wel gelopen worden. De middagpauze is het ideale moment om dit te doen en meestal zelfs is het net dan het beste weer van de dag. Gelukkig laat mijn agenda dit vandaag toe.

Het weer is schitterend; het zonnetje schijnt, er is niet te veel wind en het is niet te warm. In de winter hopen we op warm weer, maar intussen kan het op de middag al wel eens te warm zijn. Kortom, vandaag is het perfect loopweer.

Door connectieproblemen tussen hartslagmeter en horloge, moet ik het vandaag doen op het gevoel. Bovendien kan ik dan ook niet vertellen aan welke hartslag ik sommige stukken gelopen heb. Tijdens deze loop ben ik rustig vertrokken, maar na enkele kilometers heb ik toch wel iets steviger doorgelopen, zonder ergens te forceren. Zelfs de zware hellingen loop ik op zonder tot het uiterste te gaan.

Ik vertrek vanop mijn werk via de normale weg. Dit is via de tunnel onder de ring naar het sportkot en de Finse piste. Door de trappen in en uit de tunnel, krijg je hier een grote schommeling in snelheid. Zonder echt te weten hoe ver en langs waar ik ga lopen, houd ik toch mijn snelheid niet te hoog en vrij constant. Ik laat me dit keer niet verleiden om sneller te lopen op Strava-segmenten of om iemand in te halen die niet te ver voor me uit loopt. Toch gebeurt dit laatste wel enkele keren.

Het is wel snel beslist dat ik iets verder wil lopen dan anders. Bij het terugkeren langs de spoorweg, na iets meer dan 6 km, kies ik er toch maar voor om naar de Zoete Waters te lopen. Het bos ligt er vrij droog bij en het loopt dan ook heel aangenaam. In dit stuk bos kom je ook niet veel lopers tegen, althans vandaag niet. Regelmatig zie ik hier wel de snellere lopers trainen, zoals Jesse Stroobants, Jasper Sodermans, …

Ik waag me vandaag niet aan het snellere werk. Ik voel me sinds de twee wedstrijden van vorig weekend al vermoeider en mag dus zeker niet overdrijven.

Zonder te overdrijven, wordt het zelfs vandaag toch wel wat lastig. Zonder hartslagmeter weet ik niet exact hoe snel mijn motor moet pompen, maar ik voel dat het moeilijker gaat dan anders. Toch houd ik mij aan dezelfde snelheid en neem ik geen kortere weg. Ik loop op het einde de Finse piste langs de andere, langere kant. Het is nu toch wel de bedoeling om boven de 20K uit te komen. Na net geen 21 km bereik ik opnieuw de poort en ben zowel blij met deze training als dat het erop zit. De vermoeidheid zit er duidelijk nog in.

Duurloop, Lopen, Sport, Training

Heverleebos in ’t vierkant

17 mei 2016 Werner Een reactie plaatsen

Na een wedstrijd las ik toch nog een rustdag in, maar vandaag mag er terug gelopen worden. Het afgelopen weekend stond volledig in het teken van sport, zowel actief met de Twee Dorpenloop en de Linden bosloop, als passief met een tornooi lacrosse in Machelen en de prijzenmeeting atletiek bij DCLA in Kessel-Lo.

Samen met vier collega’s rijden we eerst naar Heverlee om daar ons vertrouwde parcours langs de MunDep te lopen. S. en ik lopen samen en ondanks we heel rustig lopen, nemen we toch wat afstand op de rest. De derde kilometer lopen we iets vlotter. Eerlijk gezegd houden we de snelheid gewoon aan, maar dan met positieve hoogtemeters. De volgende kilometers verlopen steeds onder de 5 min. Op de Poggio, een zeer steile helling van ongeveer 600m, ligt de snelheid natuurlijk wat lager, maar de inspanning des te hoger.

Na deze inspanning zijn we duidelijk goed opgewarmd. De volgende 2,5 km worden steeds sneller gelopen, startend aan 12 km/u versnellen we tot zelfs 14 km/u. Dan draai ik om en loop terug tot ik de laatste van ons groepje terug tegenkom. Tijdens dit stuk blijf ik steeds sneller lopen. Om de kilometer af te maken loop ik iets voorbij hem en keer dan terug om samen met hem te lopen. Het inhalen gebeurt niet al te gemakkelijk. Loopt hij stiekem nu wat sneller?

Tot waar ik de eerste keer omgedraaid ben, loop ik samen met hem en laat zo mijn hartslag al lopend, dalen. De laatste kilometer loop ik opnieuw een eigen tempo, zonder te forceren. Het was met de snelles stroken een mooie en aangename bosloop.

Lopen, Sport, Wedstrijd

Linden Bosloop 2016

15 mei 2016 Werner Een reactie plaatsen

Deze zondag is er de tweede editie van de Linden Bosloop. Deze loop maakt deel uit van de Marathon van Lubbeek. Na de 2-dorpenloop van afgelopen vrijdag (12/132) staan de verwachtingen toch wel hoog gespannen. Net als dit jaar liep ik een marathon in april, maar vorig jaar had ik er wel wat last van en behaalde een 50ste plaats met een gemiddeld tempo van 4’37”. Beter doen dan vorig jaar is dus wel het minste.

Dit jaar is het parcours aangepast, waardoor het niet alleen langer is (van 13,1 km naar 14 km) , maar ook zwaarder, lees: meer hoogtemeters (van 177m naar 220m). Gelukkig heb ik helemaal geen last gehad van de wedstrijd van afgelopen vrijdag. Gisteren heb ik niet alleen een hele dag recht gestaan tijdens een Lacrosse-tornooi in Machelen. ’s Avonds was ik op een verjaardagsfeestje waar ik niet alleen genoeg gegeten heb, maar zeker ook genoeg gedronken. Sinds mijn ervaring in Rotterdam, doe ik voor een wedstrijd zo normaal mogelijk.

Op zondag, wedstrijddag, was echt uitslapen geen optie. Hopelijk heb ik toch voldoende nachtrust gehad. ’s Middags eet ik alvast niet al te veel om niet met een opgeblazen gevoel aan de start te staan. De start is op slechts enkele 100m van de deur en dus moet er niet geen auto of fiets gebruikt worden; we gaan gewoon in de juiste loopkledij te voet naar de start. Hiervoor gebruiken we zelfs een stukje van het parcours en worden ingehaald door enkele trailrunners. Zij zijn respectievelijke om 10u (45K) en om 12u (25K) vertrokken en komen nu volop aan.

De sfeer rond de start en finish is optimaal. De organisatie is goed voorbereid. Er kan vlot ingeschreven worden en diegene die vooringeschreven zijn kunnen hun nummer onmiddellijk afhalen. Na de drie nummers op de juiste shirts te hangen, kan Tobi zich gaan opwarmen. Hij loopt de 4 km, in tegenstelling tot zijn tweelingbroer Tibo die gekozen heeft voor de 7 km. Samen met Tibo warm ik mij op langs de eerste kilometers van het parcours. Na 3 km en enkele versnellingen zijn we klaar voor onze wedstrijd. Net op dat moment komt de eerste (Wouter Lammens) aan als overwinnaar van de 4 km. Niet veel later komt Tobi ook al aan. Hij is 6de. Als 11-jarige is dat helemaal niet slecht. Hij heeft zijn heuvelachtige 4K afgelegd in 17’54” of 13,4 km/u.

Intussen begeven Tibo en ik ons naar de start. Ik zet me op de tweede of derde rij; Tibo zet zich helemaal vooraan. Na de start duurt het zelfs een hele tijd eer ik hem inhaal, ondanks een eerste kilometer aan 3’55”!! Mijn hartslag bereikt al heel snel de 160 hs/min, maar blijft daar toch wel hangen. Het is echt proberen om de snelheid aan te houden zonder te forceren. Voor mij lopen enkele bekenden en die wil ik zeker niet te ver voor me laten uitlopen. De eerste ronde kan ik zelfs regelmatig iemand inhalen. De motivatie om me niet opnieuw te laten inhalen is dan ook groot.

De tweede ronde kan ik het tempo vrij goed aanhouden. Je voelt dat je echt uitgeput bent, maar toch blijft de snelheid houdbaar. Een hele tijd loop ik precies alleen. Ik hoor of zie niemand. Pas in het tweede deel van de tweede ronde zie ik een geel t-shirt voor me. Opnieuw een doel !! Het lukt me om hem net voor het verlaten van het bos in te halen. In de Kortrijkstraat en Prinsendreef blijft hij vlak achter mij hangen. Er staat een stevige wind en beschutting zoeken, is zeker geen slecht idee. Het einde van de Prinsendreef is vrij steil en daar moet hij toch lossen. Intussen zie ik opnieuw iemand voor me uitlopen, maar die zijn te ver. Ondanks een heel stevig einde lukt het me niet om ze nog in te halen.

Na 59:45″, binnen het uur (!) loop ik over de finish. Het ging uiteindelijk vrij goed en zelfs onmiddellijk bij aankomst kan ik nog normaal praten. Het is ooit anders geweest. Twee wedstrijden lopen op één weekend heb ik nog nooit eerder gedaan, maar zelfs dat is meegevallen. Kortom: een geslaagd sportief weekend.

Uitslag 4K (Tobi, 6/96)
Uitslag 7K (Tibo, 20,126)
Uitslag 14K (Werner, 14/108)

Hesy's Blog